Główna nawigacja

Pro reo

In dubio pro reo

(w razie wątpliwości na korzyść oskarżonego)

Okoliczności powstania zasady in dubio pro reo budzą wątpliwości. Jedni przypisują ją cesarzowi Markowi Ulpiuszowi Trajanowi (I w.n.e.)., inni z kolei uważają, że była raczej dziełem postglosatorów włoskich A. Gandinusa i A. Aretinusa, którzy odnosili ją do tzw. poszlak wątpliwych (indicia dubitata). Obecnie obowiązujące sformułowanie tej zasady powstało jednak dopiero w 1805 r. i wyszło spod pióra Stübla1. Od tego czasu reguła in dubio pro reo stopniowo zyskiwała na popularności i zaczęła pojawiać się w kolejnych nowożytnych ustawodawstwach. Od początków XX wieku stała się ona jedną z podstawowych zasad procedur karnych na całym świecie.

Mimo iż zasada in dubio pro reo w powszechnym odczuciu łączona jest głównie z postępowaniem karnym, w naszej opinii można i należałoby ją przełożyć na zasady postępowania we wszystkich rodzajach spraw. Jej źródłem jest bowiem nie tylko dążenie do sprawiedliwości, ale i uczciwe, ludzkie podejście do przedstawionych problemów. Dlatego dla nas zasada in dubio pro reo to nie tylko skamieniała łacińska paremia, to wyznacznik najwyższych standardów pracy, w której na pierwszym miejscu stawia się interes i dobro Klientów.

 
©2014 PRO REO / Ten serwis używa cookies (brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na ich stosowanie). Nota prawna

Projekt strony internetowej webapper.pl